Νίκος Σκαρλάτος. Η απώλεια της Διμοιρίας του έφεδρου ανθυπολοχαγού Ιωσήφ Σεργίδη

O υπολοχαγός Νικόλαος Σκαρλάτος, από το Σιδηρόκαστρο, διοικητής, τότε, της Γ΄ Πυροβολαρχίας, της 183 ΜΠΠ,

Η αντίσταση στην περιοχή της Σκυλούρας και Αγίας Μαρίνας ήταν εφάμιλλη ή ξεπερνά σε ηρωισμό και αυτοθυσία άλλες ιστορικές μάχες του Ελληνισμού, λαμβανομένων υπ' όψη των προϋποθέσεων, της αναλογίας δυνάμεων και μέσων, της διαμόρφωσης του εδάφους και κυρίως της παντελούς έλλειψης οχύρωσης. Οι Τούρκοι επιχειρούσαν με επίλεκτες μονάδες καταδρομών, σύγχρονα τεθωρακισμένα Μ48, υποστηριζόμενοι απο πυρά πυροβολικού και όλμων, έχοντας απόλυτη υπεροχή στον αέρα και την αεροπορία τους να επιχειρεί ακατάπαυστα να μας προσβάλει απο το πρωί της 15ης Αυγούστου, μέχρι που άρχισε να σουρουπώνει. Οι δικές μας δυνάμεις καταπονημένες απο τον α΄ γύρο των επιχειρήσεων, χωρίς αναπληρώσεις απωλειών, όπως οι υπερασπιστές του Ρούπελ, όχι μόνο υπολείπονταν αριθμητικά, αλλά αμύνονταν χωρίς καμία κάλυψη και οχύρωση με οπλισμό, που παρουσίαζε συνεχείς εμπλοκές και μέσα του Β΄ΠΠ. Η διμοιρία αυτή του Σεργίδη πρέπει να εγκλωβίστηκε και να αποκόπηκε απο το υπόλοιπο τάγμα, όταν αυτό υποχώρησε το μεσημέρι, όπως και μια διμοιρία ή Λόχος του 281 ΤΠ, με την οποία εγκλωβίστηκε το τμήμα παρατηρητού της πυροβολαρχίας μου υπό τον έφεδρο ανθυπολοχαγό Ροβέρτο Ιωάννου και αιχμαλωτίστηκαν. Οι σκηνές αυτής της τιτανομαχίας μόνο σε σενάρια κινηματογραφικών ταινιών αποτυπώνονται. Ο ενθουσιασμός ήταν τόσο μεγάλος μετά την επιτυχή προσβολή της εμπροσθοφυλακής των τουρκικών αρμάτων απο την πυροβολαρχία,, ώστε πολλοί στρατιώτες είχαν ανέβει στην καρότσα ενός φορτηγού, που είχε ακινητοποιηθεί πίσω απο τα πυροβόλα και έκαναν πυρά με τα μαρτίνια κατά των εχθρικών αεροσκαφών. Σκηνές απείρου κάλλους και ενθουσιασμού, που δεν φεύγουν απο τη μνήμη μου. Μπορεί το 1974 να ζήσαμε μια ταπείνωση, αλλά υπάρχουν διαβαθμίσεις τόσο της νίκης, όσο και της ήττας. Ας είναι αιωνία η μνήμη όλων των θυμάτων.