Μέλη που έφυγαν (6)

Συμπληρώθηκαν την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2005 ,40 μέρες από τον απροσδόκητο θάνατο του συμπολεμιστή και μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Πολεμιστών 286 ΜΤΠ – 1974 Κλεάνθη Α Χριστοδουλίδη.

Ο Κλεάνθης Α Χριστοδουλίδης γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1954 στην Άλωνα. Ήταν το τέταρτο παιδί του Ανδρέα και της Μαρίας Χριστοδουλίδη. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια με παραδοσιακές και χριστιανικές αρχές . Αφού πήρε την πρώτη του μόρφωση στο Δημοτικό Σχολείο Παλλουριώτισσας στην Λευκωσία, στη συνέχεια φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο.

Μετά την στρατιωτική του θητεία, στην οποία θα αναφερθούμε αργότερα, μετάβηκε στην Λυόν της Γαλλίας όπου σπούδασε Τεχνολογία Υφαντών. Στη συνέχεια παρακολούθησε μεταπτυχιακό πρόγραμμα στην Διοίκηση Επιχειρήσεων. Μετά το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άρχισε δουλειά στην οικογενειακή επιχείρηση που ήταν η γνωστή εταιρεία πλεκτών ΤΡΙΚΟΖΑ.

Το 1990 παντρεύτηκε την Στάλω Συμεωνίδου από την Μόρφου με την οποία απέκτησαν δύο αγόρια. Τον Ανδρέα 13 χρόνων και τον Ρένο 9 χρόνων. Ο Κλεάνθης ήταν άνθρωπος ήσυχος, ευαίσθητος, χαμηλών τόνων, οικογενειάρχης, στοργικός πατέρας και ηθικός άνθρωπος. Ο Κλεάνθης ήταν αξιολάτρευτος για όσους τον γνώριζαν.

Πρίν δυο χρόνια περίπου ο Κλεάνθης προσβλήθηκε από καρκίνο. Αντιμετώπισε την ανίατη ασθένεια με θάρρος και πίστη στο θεό. Μετά από θεραπεία στο εξωτερικό φάνηκε ότι η ασθένεια καταπολεμήθηκε. Το καλοκαίρι που μας πέρασε η ύπουλη ασθένεια ξαναεμφανίστηκε σε άλλο μέρος. Αποφάσισαν με την Στάλω όπως προχωρήσει με χειρουργική αφαίρεση του όγκου. Η επέμβαση που έγινε στο King ‘ s College του Λονδίνου ήταν περίπλοκη και αρχικά φάνηκε ότι πέτυχε. Δυστυχώς η επέμβαση προκάλεσε αιμορραγία επαναλλημμένως και ο οργανισμός του Κλεάνθη δεν άντεξε. Άφησε την τελευταία του πνοή στις 8:00 το πρωί την Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2005 στο νοσοκομείο του Λονδίνου.

Ο Κλεάνθης υπηρέτησε στο 286 ΜΤΠ σε μια περίοδο που η Εθνική Φρουρά διοικόταν από την Χούντα των Αθηνών. Έζησε τα γεγονότα του πραξικοπήματος και της εισβολής πολύ έντονα. Πιο κάτω ακολουθεί απόσπασμα από την μαρτυρία του Kλεάνθη που αφορά την κατάρριψη του Ελληνικού Α/Φ NORATLAS κατά την οποία έχασαν την ζωή τους 33 παλληκάρια των Ελληνικών καταδρομών και δόθηκε για σκοπούς συγγραφής της ιστορίας του 286 ΜΤΠ.

«Την Κυριακή το βράδυ της 21ης Ιουλίου 1974 μας κάλεσαν στον Πύργο Ελέγχου του αεροδρομίου Λευκωσίας, όπου εκεί ήταν η στρατιωτική διοίκηση του αεροδρομίου και μας είπαν ότι υπήρχε πληροφορία ότι την Δευτέρα θα έρχονταν αεροπλάνα από την Κρήτη και ότι όταν θα εμφανίζονταν τα αεροπλάνα θα έριχναν πράσινη φωτοβολίδα για να μην τα περάσουμε για εχθρικά. Την Δευτέρα 22 Ιουλίου το πρωί το τεθωρακισμένο όχημα BTR μου ήταν κοντά στο άρμα Τα-34 με αρχηγό κάποιο αρχιλοχία από την Ελλάδα, όταν τους έδωσαν διαταγή να κινηθούν, γιατί πλησίαζαν οι Τούρκοι. Εμείς μείναμε μέσα στο χώρο του αεροδρομίου . Τα Τα-34 βγήκαν έξω από το αεροδρόμιο και όταν ήρθαν πίσω μάθαμε ότι σκοτώθηκε ο αρχιλοχίας. Είχαν κάνει προέλαση οι Τούρκοι από την ΤΟΥΡΔΥΚ, για να έρθουν προς το αεροδρόμιο. Αυτός ήταν ο σκοπός τους. Εξάλλου είχα ραδιόφωνο μαζί μου και άκουγα το BBC που έλεγε τα σχέδια τους. Έλεγε ότι οι τουρκικές δυνάμεις βρίσκονταν στο αεροδρόμιο ενώ αυτό δεν αλήθευε αφού βρισκόμασταν εμείς εκεί.
Την Δευτέρα, η ώρα 9:00 με 10:00 την νύχτα, ενώ εμείς είμαστε κάτω από κάτι ευκαλύπτους, ακούσαμε θόρυβο και είδαμε την πράσινη φωτοβολίδα. Στο μεταξύ εκεί που ήταν η Σχολή Γρηγορίου, πάνω από το κυκλικό κόμβο «Κολοκασίδη» είχε μια μοίρα αντιαεροπορικών, δεν ξέρω τι έγινε και δεν τους ειδοποίησαν και χτύπησαν το ένα αεροπλάνο, ενώ χτυπήθηκαν ακόμη δύο, τα οποία προσγειώθηκαν. Ήταν λοκατζήδες. Μόλις ήρθαν τους έπιασαν και πήγαν πρώτη γραμμή μαζί με την ΕΛΔΥΚ. Ωστόσο μας είχαν ενημερώσει όλους τους αρχηγούς των μονάδων της περιοχής. Μπορεί να ήμασταν και είκοσι με τριάντα άτομα. Δεν ξέρω τι έγινε. Την ώρα που χτυπήθηκε το είδαμε που πήρε φωτιά. Τα δύο άλλα που χτυπήθηκαν δεν μπορούσαν να απογειωθούν, έτσι έμειναν εκεί, ενώ τα άλλα απογειώθηκαν. Να πούμε ότι οι δίαυλοι ήταν χτυπημένοι , αλλά είχαν κάτι μικρούς διαύλους οι Εγγλέζοι από την άλλη πλευρά στους οποίους μπορούσαν να προσγειωθούν τα μικρά αεροπλάνα. Και μάλιστα τα κατέβαζαν και με σβηστά φώτα. Η απόσταση μεταξύ εμάς και των αεροπλάνων πρέπει να ήταν 100μ με 150μ. Σταμάτησαν και κατέβηκαν οι στρατιώτες Εκείνα που χτυπήθηκαν και δεν μπορούσαν να απογειωθούν έμειναν εκεί. Τα άλλα έφυγαν. Έμειναν για δέκα με δεκαπέντε λεπτά. Την επομένη τους έβαλαν και κατέστρεψαν τα δύο που έμειναν με ΠΑΟ για να μην φαίνονται δήθεν από τα αεροπλάνα. Ήταν μικρά τα αεροπλάνα, πρέπει να χωρούσαν είκοσι άτομα. Στο σύνολο τους πρέπει να ήταν περίπου δέκα με δεκαπέντε. Οι στρατιώτες που κατέβηκαν ήρθαν κοντά μας και τους μιλήσαμε. Ούτε εκείνοι ήξεραν λεπτομέρειες για την κατάσταση που επικρατούσε. Κρατούσαν αυτόματα όπλα. Δεν είδα προσωπικά αν κατέβασαν βαρέα όπλα μαζί τους. Μόλις κατέβηκαν έκαναν φάλαγγα, βγήκαν έξω από το αεροδρόμιο και πήγαν στην πρώτη γραμμή μαζί με την ΕΛΔΥΚ.»

Ο Κλεάνθης ήταν ενεργό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου. Πρόσφατα ανάλαβε την διοργάνωση εκδήλωσης για τους 40 ανάπηρους πολέμου του 286 ΜΤΠ. Ο Σύνδεσμος μας έχει χάσει ένα πολύτιμο στέλεχος αλλά και όσοι τον γνωρίσαμε προσωπικά ένα ξεχωριστό άνθρωπο.

Στην σύζυγο του Στάλω , στα παιδιά του Ανδρέα και Ρένο, στους γονείς και τις αδελφές του, ο Σύνδεσμος μας εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια.

Αιωνία του η μνήμη.

* Ο Χρίστος Τουφεξής είναι ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Πολεμιστών 286 ΜΤΠ – 1974.

ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΕΠΙΛΟΧΙΑΣ ΤΟΥ 3ου ΛΟΧΟΥ ΤΟΥ 286 Μ.Τ.Π.
ΔΩΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ

 
286 ΜΤΠ - 1974's photo.

Απεβίωσε το Επίτιμο Μέλος του Συνδέσμου Κώστας Παύλου, πρώην κοινοτάρχης Κοντεμένου . Ο εκλιπών ανάλαβε την ταφή των πεσόντων του 286 ΜΤΠ κατά την τουρκική εισβολή και παρείχε διευκολύνσεις στη μονάδα κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων ενόσω η μονάδα στάθμευε στο Κοντεμένο. Για τη προσφορά του ανακηρύχτηκε σε επίτιμο μέλος στις 20 Ιουνίου 2008. Η κηδεία του θα τελεσθεί αύριο Παρασκευή ( 10/07/2015 ) η ώρα 5 μμ στον Ιερό Ναό ΤιμίουΣταυρού στο Στρόβολο.

 
286 ΜΤΠ - 1974's photo.

ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΣΥΝΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ 286 Μ.Τ.Π.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΤΥΛΗ ΚΑΙ ΤΕΩΣ ΣΤΑ ΛΑΤΣΙΑ.

 
286 ΜΤΠ - 1974's photo.

Τελείται την Τετάρτη 28/10/2015 το ετήσιο μνημόσυνο του συμπολεμιστή Μηνά Χατζηματθαίου του Μιχαήλ από την Αραδίππου.

Στο παρεκκλήσι που είναι αφιερωμένο στην Παναγία Παντάνασσα στα Λύμπια.

Ο συμπολεμιστής Μηνάς Χατζηματθαίου του Μιχαήλ από την Αραδίππου έχασε τη μάχη στις 28 Οκτωβρίου 2013 με ανίατη ασθένεια. Ο αγαπητός σε όλους στρατιώτης του τρίτου Λόχου τραυματίσθηκε σοβαρά κατά το βομβαρδισμό της φάλλαγας του 286 ΜΤΠ στις 20 Ιουλίου 1974 και με νωπά τραύματα επέστρεψε στη μονάδα στις 13 Αυγούστου 1974 για να συνεχίσει τη μάχη κατά του βάρβαρου Τούρκου εισβολέα. Η νεκρώσιμος ακολουθία έγινε στις 30 Οκτωβρίου 2013 από τον ιερό ναό Αγίου Φανουρίου της Αραδίππου. 
Αιωνία να είναι η μνήμη του.

 
286 ΜΤΠ - 1974's photo.

Απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών ο Χαράλαμπος Δημοσθένους από την Κοντέα, πατέρας του Λοχία του 286 ΜΤΠ Αντώνη Δημοσθένους που έπεσε ηρωικά μαχόμενος στον Καραβά στις 22 Ιουλίου 1974. Ο μακαριστός Χαράλαμπος, διακεκριμένος λαϊκός ποιητής έγραψε το γνωστό ποίημα "Εν'άρτη τζείνη μέρα" αφιερωμένο στον Αντώνη και το οποίο απήγγειλε ο ίδιος σε πλείστα μνημόσυνα του Συνδέσμου. Η κηδεία του έγινε το Σάββατο 19/2/2011 στα Μανδριά της Πάφου. Εκ μέρους του ΣΥνδέσμου κατέθεσε στεφάνι ο Πρόεδρος του Συνδέσμου.

 

286 ΜΤΠ - 1974Ο Χαράλαμπος Δημοσθένους γεννήθηκε το 1917 στην Κοντέα και ήταν γεωργός. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική, κυρίως βυζαντινή (μέχρι τα βαθιά του γεράματα ήταν ψάλτης), και την ποίηση, ενώ παράλληλα φρόντιζε να διαβάζει και να μορφώνεται.
Κατά 
την τουρκική εισβολή, το 1974, ένας από τους έξι γιους του, ο Αντώνης, σκοτώθηκε και ετάφη στη Λάπηθο, στην επαρχία Κερύνειας. 
Ο Χαράλαμπος με την οικογένεια του κατέφυγε πρόσφυγας στα Μανδριά της Πάφου, όπου του δόθηκε γεωργικός κλήρος τον οποίο καλλιεργούσε. 
Εκεί, αντίκρυ στη θάλασσα, φύτεψε στη μνήμη του σκοτωμένου γιου του μια φοινικιά η οποία εξακολουθεί να μεγαλώνει.
Ο Χαράλαμπος Δημοσθένους πέθανε στα Μανδριά της Πάφου το 2011 και ετάφη στο εκεί κοιμητήριο.

O Μακαριστός Χαράλαμπος Δημοσθένους, διακεκριμένος λαϊκός ποιητής έγραψε το γνωστό ποίημα "Εν'άρτη τζείνη μέρα" αφιερωμένο στον Αντώνη και το οποίο απήγγειλε ο ίδιος σε πλείστα μνημόσυνα του Συνδέσμου. Η κηδεία του έγινε το Σάββατο 19/2/2011 στα Μανδριά της Πάφου. 
-----------------------------------------------------------------------------

Εννά ’ρτει τζιείν’ η μέρα

Στην όμορφην Τζιερύνειαν μας έχω τζι εγιώ να ’ρίσω

τζι από τα βάθη της καρκιάς εννά της τραουδήσω:

Στην μέσην έσιει εκκλησιάν σαν το πεζούνιν τ’ άσπρον

η θάλασσά της, το βουνόν, λιμάνιν τζιαι το κάστρον

έν’ ζωγραφκιά που ’γίνικεν ’που μάστρον δίχα λάθη

τζιαι τζείνη ’ζωγραφίστηκεν μες της καρκιάς τα βάθη.

Στην ομορκιάν ’εν πλάσκεται στην πλάσην ούλλην άλλη

τζι ό,τι βλαστά στο χώμαν της μπλέει στο φως, στα κάλλη!

Το χώμαν της επότισεν με γαίμαν ένας γιος μου

να πάω εις τον τάφον του χάρην, Θεέ μου, δώσ’ μου.

Λάδιν, τζιερίν στο μνήμαν του πρώτην φοράν για ν’ άψω

με κλάμαν, κλάμαν του γονιού, με τζιείνον να τον κλάψω!

Τα δάκρυα το γαίμαν του να τό ’βρουν τζιαι να σμίξουν

τζιαι φκιόρα ’που το σμίξιμον να πιούσιν τζιαι ν’ αννοίξουν

τζιαι να μυρίσ’ ο τάφος του με λευτεριάς αέρα

πιστέψετε, αδέρκια μου, τζι αννά ’ρτει τζείν’ η μέρα!

Να πάμεν στην Τζιερύνειαν μας, στου Μόρφου, στο Βαρώσιν

να σσίσουμεν την Μεσαρκάν, μετά στον Άι Δρόσην

εις το Καρπάσιν ύστερα τζιαι πιον ούλλ’ η παρέα

να πάμεν εις την χάρην του, του Αποστόλ’ Αντρέα!

Να πάρουμεν τα τάματα, τες πίττες, το πεντάρτιν

πιστέψετε, αδέρκια μου, η μέρα τζιείν΄εννά ’ρτει.

Χ. Δημοσθένους